Het zijn niet de dagen die zich vullen met zand
Maar jouw stem die verloren gaat in de bewegende lucht,
Helemaal alleen, zonder inspanning, zonder zucht,
En je gezicht dat zinkt,
Aards en donker, als een wassen beeld.
Het zijn niet deze uren die dronken zijn van slaap.
Het is mijn hart dat sluimert en mijn ogen die over je waken.
(Letterlijke vertaling)
Het zijn niet de dagen die zich vullen met zand
Maar jouw stem die verloren gaat in de bewegende lucht,
Helemaal alleen, zonder inspanning, zonder zucht,
En je gezicht dat zinkt,
Aards en donker, als een wassen beeld.
Het zijn niet deze uren die dronken zijn van slaap.
Het is mijn hart dat sluimert en mijn ogen die over je waken.
(Letterlijke vertaling)